.

Fume de fábricas e sentidos aletargados
feridas sen cerrar na miña alma
mirada fría, disciplina de soldado
soterrados os teus soños, a túa calma.

Resquicios de humanidade
abismos repletos de desilusión
rúas marxinais, ferinte exclusión
recordos daqueles ollos; saudade.

Os teus beizos son a miña debilidade
escapatoria, soidade, mundo repugnante.

Palabras, cartas herrantes
endexamáis chegarán a ninguén;
esta noite ficarei coa miña sombra,
lousas de pedra nos meus pés.